นี่ เรช เธอรู้หรือเปล่า ว่าในช่วงตั้งครรภ์
นิ้วเธอจะบวมขึ้นได้ถึงสองเท่า และมันจะไม่หดลงอีกเลย
พระเจ้า ให้ฉันอ่านหน่อยซิ
เธอโดนหลอกทุกรอบเลย
นี่ ดูสิ ฉันเอาชุดคลุมท้อง ของฉันมาให้
ฟีบส์ เธอน่ารักจังเลย เสื้อผ้าก็น่ารักมากด้วย
เนอะ
ดูนี่นะ
เห็นไหมว่ามันขยายตามขนาดท้องด้วย
และหลังจากเด็กคลอดแล้ว ก็เหมาะใส่ไปขโมยเมลอนด้วย
พวกเธออยู่นี่กันหมดก็ดี โอเค งานขอบคุณพระเจ้าพรุ่งนี้ สี่โมงเย็น
เดาซิว่าฉันเชิญใครมา จำคนชื่อ วิล คัลเวิร์ตตอนมัธยมปลายได้ไหม
- ไม่ได้ - เขาอยู่ห้องเดียวกับรอสส์
อยู่วงโยธวาทิต น้ำหนักเกินมาตรฐาน เกินมาตรฐานสุดๆ
แบบว่า ฉันเคยเป็นเพื่อนตัวผอมของเขา
ไม่เห็นจะจำได้เลย
เพื่อนรัก เธอไม่ได้พูดถึง แฟนในจินตนาการของเธออยู่ใช่ไหม
ไม่ นั่นมันจาเร็ด
ว้าว
ฉันไม่ได้นึกถึงเขามานานมากแล้วนะ
ช่างเถอะ วิลมาทำธุรกิจที่นี่
และเขาไม่รู้จะไปไหน ฉันเลยชวนเขามาที่นี่
- ก็ดีนี่ - ใช่
อีกอย่าง เขาลดน้ำหนักไปเยอะมาก
เขาดูดีมาก แบบว่าหล่อกระชากใจเลยล่ะ
ฉันยังรักแชนด์เลอร์อยู่ย่ะ
นานๆ ทีพูดก็ไม่เสียหายนะ
เอาล่ะ โอเค บอกไว้ก่อนนะ ปีนี้ฉันจะไม่อบไก่งวง
- อะไรนะ - ก็ฟีบี้ไม่กินไก่งวง
ฟีบี้
ไก่งวงเป็นสัตว์ที่ฉลาดและสวยงามนะ
ผิดแล้ว พวกมันน่าเกลียด โง่เง่า และอร่อยเป็นบ้า
ก็ได้ ไม่ใช่แค่ฟีบี้หรอก วิลก็ยังลดน้ำหนักอยู่
แชนด์เลอร์ไม่กินอาหาร วันขอบคุณพระเจ้า
และสัตว์ปีกก็ทำให้เรเชลคลื่นไส้
- จริงเหรอ - จริงสิ
จำได้ไหมว่าวันก่อนฉันต้องออกจากห้อง
ตอนนายกินไก่อบ
จำได้ แต่ฉันนึกว่า เพราะฉันใช้มือยกไก่ทั้งตัวขึ้นมา
และทำให้มันเดินไปบนโต๊ะซะอีก
นั่นแหละ มันดูไม่คุ้ม
ที่จะทำไก่งวงทั้งตัวให้คนสามคนกิน
มันยุ่งยากเกินไปน่ะ
แต่เราต้องกินไก่งวง ในวันขอบคุณพระเจ้าสิ
วันขอบคุณพระเจ้าที่ไม่มีไก่งวง...
ก็เหมือนวันชาติอเมริกา ที่ไม่มีพายแอปเปิ้ล
หรือวันศุกร์ที่ไม่มีพิซซ่าสองกล่อง
ก็ได้ๆ ถ้ามันสำคัญกับนายขนาดนั้น
แต่จะมีอาหารเหลือเยอะเลยนะ
ไม่ ไม่เหลือหรอก ฉันสัญญาว่าจะกินไก่งวงให้หมด
จะบอกว่านายกินไก่งวงเกือบทั้งตัว ได้หมดในครั้งเดียวเหรอ
ใช่แล้ว
เพราะฉันมีสายเลือดทริบบิอานี่ไง
นี่คือตัวตนของเรา
เราอาจไม่ใช่นักคิดที่ยิ่งใหญ่ หรือผู้นำระดับโลก
เราไม่ค่อยอ่านหนังสือ วิ่งก็ไม่เร็ว แต่ให้ตายเถอะ เรากินเก่งโคตรๆ
มีรีซีฟเวอร์ว่างถึงสี่คน ณ ตำแหน่งที่สามและสิบแปด
นี่ คิดดูแล้วก็แปลกดีนะ พอถึงวันนี้ในปีหน้า
จะมีเด็กตัวน้อยๆ มาร่วมโต๊ะด้วย
ลูกเรเชลไง แต่ก็ดีนะที่รู้ว่านายคิดยังไง
- ไง - ไง
- สุขสันต์วันขอบคุณพระเจ้า - เธอด้วย
- มีอะไรให้ฉันช่วยไหม - จริงๆ ก็มีนะ
ปกติแชนด์เลอร์จะช่วยฉันทำ แต่วันนี้เขาติดการแข่งขันมาก
ฉันเลยไม่อยากรบกวนเขา
- เธอช่วยฉันจัดผ้าเช็ดปากได้ไหม - แน่นอน
ฉันจะไปห้องตรงข้าม ไปดูมันเทศอบหน่อย
- โอเค - ไม่ใช่แล้ว เพื่อนรัก
ไม่ใช่แบบนั้น
เราไม่ได้จัดงานเต้นรำในโรงนานะ
เธอต้องพับให้เป็นหงส์
เหมือนที่ฉันทำให้ดู ตอนคริสต์มาสไง จำได้ไหม
ได้สิ ความทรงจำเก่าๆ มันพรั่งพรูเข้ามาหาฉันเลย
- การแข่งเป็นยังไงบ้าง - ฉันดูไม่รู้เรื่องเลย
หา
ใช่ ฉันแค่แกล้งทำเป็นดูการแข่ง
จะได้ไม่ต้องช่วยจัดโต๊ะไง
ทำแบบนี้ได้ยังไงเนี่ย
นี่มัน...
เฉียบแหลมเป็นบ้า
- มอนิก้าดูไม่ออกเลยเหรอ - ไม่เลย
ฉันจะตะโกนใส่โทรทัศน์เป็นพักๆ น่ะ
เฮ้ย อะไรวะ โธ่
- ทีมนายนำอยู่เหรอ ที่รัก - ใช่ แอนเดอร์สันทำคะแนนอีกแล้ว
ไม่มีคนชื่อแอนเดอร์สันหรอก
ฉันก็อยากทำบ้างนะ
นี่ มอน ฉันว่าฉันช่วยเธอไม่ได้แล้ว
ฉันไม่รู้ว่าเขาถ่ายทอดสดเกมนี้อยู่
- ไม่ยักรู้ว่าเธอชอบอเมริกันฟุตบอล - ปกติก็ไม่ชอบหรอก
แต่แบบว่า
กรีนเบย์แข่งอยู่น่ะ
- เธอชอบกรีนเบย์เหรอ - มันเป็นอ่าวที่ฉันชอบที่สุดเลย
- ไง - ไง
- สุขสันต์วันขอบคุณพระเจ้า - ขอบใจนะ
โอ้ พระเจ้า วิล ดีใจจังที่นายมา นายดู...
นายดูดีมากเลย
นายคงผอมลงไปสัก...
หนึ่งร้อยห้าสิบปอนด์
ใช่ ฉันจะได้เล่นโฆษณา ร้านซับเวย์ด้วยนะ
- พายนี่ - ใช่
โอเค มันไม่มีไขมัน ไม่มีน้ำตาล ไม่ใส่นม
รสชาติไม่ได้เรื่อง โยนทิ้งไปเถอะ
มาเจอคนอื่นก่อนดีกว่า
นี่สามีฉัน แชนด์เลอร์ แชนด์เลอร์ นี่วิล
- ไง - ไง
ฉันก็อยากจะไปจับมือนะ แต่ฉันติดพันกับการแข่งอยู่
อีกอย่าง น่าจะดีต่ออีโก้ฉันมากกว่า
ถ้าเราไม่ได้ยืนอยู่ข้างๆ กัน
- นี่ฟีบี้ - สวัสดี
ไง
ว้าว
งานดีจริงๆ
- อยากช่วยฉันไหม - แน่นอน
มอนิก้า ฉันยังไม่อยากเชื่อเลย ว่าเธอดูดีได้ขนาดนี้ เธอน่าทึ่งมาก
นายก็ดูดีสุดๆ ไปเลย รูปร่างดูกำยำชะมัด
ฉันดูการแข่งอยู่ แต่ไม่ได้หูหนวกนะ
ฉันจะบอกนายว่ารอสส์จะมาด้วย
รอสส์ก็มาด้วย ดีเลย ฉันรักรอสส์
ดีเลย เรเชล กรีนก็มาด้วย
- มีปัญหาอะไรไหม - ไม่มี
ไม่เป็นไร แค่...
พระเจ้า ฉันเกลียดยัยนั่น
- อะไรนะ - ใช่ ฉันเกลียดหล่อน
สมัยมัธยมปลาย หล่อนเล่นฉันอ่วมเลย
แต่นั่นมันก็นานมาแล้ว ชีวิตฉันดีกว่าตอนนั้นเยอะ
อาจจะดีก็ได้ ถ้าได้เจอหล่อนอีก
มีพวกเค้กหรือคุกกี้หรืออะไรไหม
ไม่ วิล ไม่
รู้ไหม เราไม่ได้ตะโกนอะไร มาพักใหญ่แล้วนะ เราน่าจะ...
โอเค
- ไม่เอาน่า - ไม่นะ
ไปตายซะ กรรมการ ไปลงนรกซะ
นี่ นายทำอะไรน่ะ
นายต้องเผื่อท้องไว้สิ นายต้องกินไก่งวงเกือบทั้งตัวนะ
ให้ฉันอธิบายให้ฟังนะ ว่าร่างกายคนเราทำงานยังไง
ฉันต้องเตรียมกระเพาะฉันก่อน
กินมันฝรั่งทอดกรอบ ก็เหมือนยืดเส้นยืดสาย
- โอเค - อย่าห่วง ทริบบิอานี่ไม่มีวันอิ่ม
ฉันเข้าใจนะว่านายหมายถึงอะไร
และฉันขอบอกเลยนะ เพื่อนเอ๋ย
ต่อให้นายกิน กิน และกินไปเท่าไร ก็ไม่มีทางถมช่องว่างนั้นได้หรอก
หมอนี่คือใครเหรอ
วิล เพื่อนตอนมัธยมปลาย นี่โจอี้
- ไง - สวัสดี
- วิล - รอสส์
ไง นายก็มาด้วย นายดูดีสุดๆ ไปเลย เพื่อนยาก
หล่อลาก
หล่อลากเนี่ยนะ
- ดีใจที่เจอนาย เพื่อน - ใช่ นายด้วย
ตอนนี้ทำงานอะไรอยู่เนี่ย
ฉันเป็นนายหน้าขายสินค้า
- เหรอ ฟังดูน่าสนใจดี - ใช่
ใช่ ไม่น่าสนใจเลย
- แต่ฉันรวยและผอมแล้ว - อื้อฮือ
ฉันว่าฉันไม่ได้เจอนายตั้งแต่ งานเลี้ยงจบการศึกษาของแลนซ์ เดวิส
- คืนนั้นสนุกมากเลยนะ - ใช่
คงสนุกกว่านี้ถ้าเราได้เข้างาน แต่ก็ยังสนุกอยู่ดี
พระเจ้า ตอนนั้นเราเห่ยชะมัด
จำได้ไหมว่าตอนนั้น เราคลั่งไดโนเสาร์มากขนาดไหน
- ใช่ - แล้วนายทำงานอะไรอยู่ล่ะ
นายจะอยู่ในเมืองอีกนานไหม
- ไง - ไง ที่รัก ดีเลย
เรเชล กรีน
จริงสิ นายจะเป็นไรไหม
ฉันไม่เป็นไรหรอก แค่...
พระเจ้า ฉันเกลียดเธอ รอสส์ ฉันเกลียดเธอ
วิล มัธยมปลายมันก็ผ่านมานานแล้วนะ
ดูเธอยืนถือมันเทศสิ
ศัตรูตัวฉกาจของฉันทั้งคู่เลย เรเชล กรีนกับคาร์โบไฮเดรตเชิงซ้อน
พระเจ้า มอนิก้า นั่นใครน่ะ
นั่นวิลไง เพื่อนสมัยมัธยมปลาย
ฉันจำเขาไม่ได้เลย
เขาดูหล่อเซ็กซี่ร้อนฉ่าเลยแฮะ
พระเจ้า
ตายจริง เขา...
ดูสายตาที่เขาจ้องฉันสิ
ฉันว่าเขาพยายามจะบอกอะไรฉัน แต่ฉันอ่านปากเขาไม่ออก
ฉัน เกลียด เธอ
โอเค อาหารพร้อมแล้ว
- โอเค - ใช่
ใช่ พยายามได้ดีมากพวก
ใครชนะล่ะ
- กรีนเบย์ - ดีทรอยต์
- หา - ไลออนส์ชนะแต้มไปน่ะ
แต่กรีนเบย์เมอร์เม็นชนะใจพวกเราไป
- ไง วิลใช่ไหม - ใช่
สวัสดี ฉันเรเชล กรีน
ฉันจำเธอได้
จริงเหรอ นายน่ารักจังเลยนะ
ขอบอกตามตรงนะ ฉันนึกเรื่องนายไม่ค่อยออกเลย
เดี๋ยวนะ ฉันว่าฉันจำได้แล้ว
เราเคย...
เราเคยแอบกุ๊กกิ๊กกันที่งานเลี้ยง จบการศึกษาของแลนซ์ เดวิสไหม
เธอนี่เหลือเชื่อจริงๆ
ขอบคุณจ้ะ
เรเชล มานั่งนี่เร็ว และวิลไปนั่งอีกฝั่งเลย
แค่นี้เองเหรอ
ถึงไม่มีใครช่วย ฉันก็กินคนเดียวได้ ไม่มีปัญหา
อย่างน้อยก็ทำให้มันท้าทายหน่อยสิ
นั่นไก่ของแชนด์เลอร์
นี่ต่างหากไก่งวง
ซื้อขนาดไหนมาเนี่ย
ก็หนักประมาณ 19 ปอนด์ได้
หนักเท่าตอนฉันเกิดเลย
เอาล่ะ มีใครอยากได้มันเทศบ้าง วิลเอาไหม
เธอคงชอบแบบนั้นสินะ
อะไรนะ
รู้ไหม ช่วยเอาไก่กับไก่งวง
และทุกอย่างไว้อีกฟากโต๊ะได้ไหม
กลิ่นมันแบบว่า อี๋
เป็นงี้ตลอด
- ขอโทษที ว่าไงนะ - ฉันบอกว่า "เป็นงี้ตลอด"
เธอเป็นแบบนี้ประจำ เรเชล กรีน
ราชินีเรเชล ทำอะไรตามใจไปเรื่อย ในดินแดนเรเชลน้อยๆ ของพระองค์
ถามจริงนะ ไอ้หมอนี่คือใคร
ขอโทษนะ นายมีปัญหากับฉันเหรอ
ไม่รู้สิ มีไหมล่ะ มีไหม
ฉันว่ามีนะ
เห็นชัดว่าเธอเคยใจร้าย ใส่เขานิดหน่อยตอนมัธยมปลาย
นิดหน่อยเหรอ เธอทำชีวิตฉันทุกข์ทรมาน
ฉันไม่รู้เลย ฉันขอโทษ
เธอควรขอโทษ ช่างเถอะ เอามันเทศมา
วิล นายพยายามลดหุ่นตั้งนานนะ
- มันเทศ - โอเค
วิล ฉันอยากขอโทษจริงๆ กับอะไรก็ตามที่ทำกับนายสมัยนั้น
ไม่ใช่แค่ฉัน เราเคยมีชมรมเลย
- มีชมรมด้วยเหรอ - ใช่แล้ว
"ชมรมคนเกลียดเรเชล กรีน"
พระเจ้าช่วย แล้วยังไง พวกนายจับกลุ่มกันเกลียดฉันเหรอ
ใครอยู่ชมรมนี้อีกบ้าง
ฉันกับรอสส์
ไม่ต้องชี้ก็ได้ เธอรู้ว่าใครคือรอสส์
- นายเคยอยู่ชมรมคนเกลียดเรเชลเหรอ - ใช่ เขาเคยอยู่
ไม่ดีกว่า
มีใครอีกที่อยู่ชมรมนี้
จริงๆ ก็มีนักเรียนแลกเปลี่ยน จากประเทศไทยด้วย
แต่ฉันว่าเขาไม่รู้หรอก ว่ามันคือชมรมอะไร
รอสส์ เราคบกันตั้งสองปี แต่นายไม่เคยบอกฉันเลย
ว่านายเคยอยู่ชมรมคนเกลียดเรเชล
นายคบกับเธอเหรอ
เราสาบานกันแล้วไง
ก็แค่ตอนมัธยมปลาย ไม่ใช่ว่าคำสาบานจะมีผลตลอดไปนี่
งั้นทำไมเราถึงใช้คำว่า "ชั่วกาลนาน" ล่ะ
โอเค มอนิก้า เธอรู้เรื่องนี้ไหม
สาบานได้ว่าฉันไม่รู้
นี่ เพราะงี้ใช่ไหม พวกนายถึงชอบ ไปขลุกในห้องนอนแล้วก็ล็อกประตู
- ใช่ - ใช่
ขอบอกว่าฉันโล่งใจนิดๆ
นี่ เรช ฉันขอโทษ โอเคไหม ตอนนั้นฉันเป็นแค่เด็กงี่เง่า
เหตุผลที่ฉันร่วมชมรม...
- ร่วมก่อตั้ง - ร่วมก่อตั้ง
ร่วมก่อตั้งชมรมนั่น ก็เพราะฉันหลงรักเธอหัวปักหัวปำ
ก็เห็นๆ อยู่ว่าฉันรับมือได้แย่มาก
แต่ถ้าคิดดีๆ แล้ว ชมรมคนเกลียดเรเชล
จริงๆ ก็คือชมรมคนรักเรเชลนะ
เว้นแต่ว่ามันเป็น ชมรมคนเกลียดเรเชลจริงๆ
โอเค แล้วยังไง พวกนายมารวมตัวกัน
และนินทาว่าร้ายฉันเหรอ
เราทำมากกว่านั้นหน่อย
อย่า อย่าเลย
อะไร พวกนายทำอะไรอีก
เราปล่อยข่าวลือ
ข่าวลืออะไร
เถอะน่า วิล ถอดเสื้อออกแล้วบอกเราซะ
รอสส์
ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก
เรา...
เราปล่อยข่าวลือว่า...
เธอมีทั้งอวัยวะเพศชาย และเพศหญิงอยู่ด้วยกัน
- อะไรนะ - ใช่แล้ว
เราบอกว่าพ่อแม่เธอโยนหัวก้อย
แล้วเลือกเลี้ยงเธอให้เป็นผู้หญิง แต่เธอยังมีไอ้จ้อนเหลืออยู่นิดหน่อย
- คุณพระคุณเจ้า - นายปล่อยข่าวนั่นเหรอ
อะไรนะ เธอรู้ข่าวนี้เหรอ
ใครๆ ที่โรงเรียนเขาก็รู้กัน
ทุกคนที่โรงเรียนฉันก็รู้ข่าวนี้
เธอคือเชียร์ลีดเดอร์สองเพศ จากลองไอแลนด์เองเหรอ
ไม่นะ
พระเจ้า ฉันเข้าใจทุกอย่างแล้ว
เพราะแบบนี้อดัม คาร์เตอร์ ถึงไม่ยอมคบกับฉัน
เพราะแบบนี้บิลลี่ แทร็ต ถึงถูไถแต่ช่วงบน
จริงๆ ตอนนี้บิลลี่ แทร็ตเป็นเกย์น่ะ นั่นเลยไม่ใช่ความผิดเรา
มอนิก้า ทำไมเธอไม่เคยบอกฉัน
ฉันคิดว่ามันอาจจะจริง
และฉันกลัวว่าเธอจะร้องไห้ แล้วเปิดให้ฉันดู
โจอี้ หยุดจ้องเลย มันไม่มีอะไรหรอก ไม่ใช่เรื่องจริง
ขอโทษด้วย แต่ฉันต้องการหลักฐาน
แกคือยอดเขาเอเวอเรสต์ของฉัน
โจอี้ นายไม่ต้องกินหมดก็ได้
ต้องสิ ไม่อย่างนั้นคงแย่แน่
รู้ไหม วันนี้ฉันอาจเป็นแค่ ผู้ชายที่กินไก่งวงไม่หมด
แต่พรุ่งนี้ฉันอาจเป็นผู้ชาย ที่กินธัญพืชอัดแท่งได้ไม่หมด
แล้วห่อที่เหลือเข้าตู้เย็นก็ได้ ไม่เอาหรอก
ไม่ ฉันต้องไปเปลี่ยนกางเกง
ฉันคิดอะไรอยู่นะ กางเกงยีนส์มันไม่ยืด
โอเคๆ ฟังที่ฌอน แม็กแมฮ์น เขียนในหนังสือรุ่นปีสุดท้ายของฉัน
"เรชที่รัก เธอเป็นคนที่เยี่ยม" ไม่ใช่ "ผู้หญิง" แต่เป็น "คน"
เรช ฉันว่าเธอตีความลึกไปแล้วนะ
"เรชที่รัก เธอเป็นคนที่เยี่ยม เสียใจเรื่องไอ้จ้อนจิ๋วด้วย"
นี่ เธออยากให้ฉันทำอะไร
อยากให้ฉันโทรหาทุกคนในโรงเรียน
แล้วบอกพวกเขาไหมว่ามันไม่จริง
- ใช่ - บอกพวกเขาด้วยได้ไหมว่าฉันผอมแล้ว
ฉันด้วย
นี่ ฟังนะ ฉันไม่โทรหาใครหรอก เรื่องมันผ่านมาเป็นล้านปีแล้ว
ฉันไม่สนว่ามันนานแค่ไหนแล้ว แต่นายปล่อยข่าวว่าฉัน "ควบสอง" นะ
คืองี้ ฉันว่าฉันต้องขอบอกนะ
ว่าฉันไม่เคยทำร้ายอะไรนายเลย ตอนมัธยมปลาย
ไม่จริงซะทีเดียวหรอก
- อะไรนะ - อะไรนะ
ก็เธอเคยปล่อยข่าวลือนั่นไง
ว่ารอสส์จูบกับคุณนายอัลต์แมน บรรณารักษ์อายุ 50 ของเรา
เธอรู้ได้ยังไงวะ
เป็นเรื่องจริงเหรอ
เปล่า
เรื่องจริงสิ ฉันเห็นพวกนาย นัวเนียกันหลังตู้บัตรหนังสือ
คุณนายอัลต์แมนเหรอ
เธอจูบกับธากกา ไกรเกรก คืนก่อนเขากลับประเทศไทยด้วย
ขอโทษนะ ตอนนายอยู่มัธยมปลาย นายจูบกับผู้หญิงอายุ 50 เหรอ
- นี่ เธอดูไม่เหมือนคนอายุ 50 นะ - เธอดูเป็นสาวอายุ 16 หรือเปล่าล่ะ
จริงๆ ในหนังสือรุ่นมีรูปเธอด้วยนะ
- แม่เจ้าโว้ย - เธอถ่ายรูปไม่ขึ้นน่ะ
เธออาจไม่คุ้นกับการถ่ายรูป
ก็เธอนั่งเป็นแบบวาดสีน้ำมัน มาค่อนชีวิตแล้วนี่นา
แล้วมันเกิดขึ้นได้ยังไง เธอล่อลวงนายไปกินมื้อค่ำคนแก่เหรอ
บ่ายวันหนึ่ง ฉันนั่งทำงาน ในห้องสมุดนานไปหน่อย
เหลือแค่เราสองคน
เธออยากให้ฉันช่วยเล่นเกมปริศนาคำทาย
แล้วอะไรๆ ก็เลยเถิดไป
ถ้าพวกนายอยากรู้จริงๆ อนิต้าน่ะทั้งอ่อนหวานและอ่อนโยน
ขอให้เธอไปสู่สุคติ
- ตอนนั้นเธอใช้ไม้เท้าด้วยนี่ - ก็แค่ตอนอากาศชื้นเท่านั้นแหละ
ไม่อยากเชื่อเลย ว่าเธอบอกเรื่องนี้กับทุกคน
ทุกคนรู้เหรอ
เอางี้ดีกว่า ฉันขอกลับเข้าชมรม
เยี่ยม
- ฉันอยากเข้าด้วย - ว่าไงนะ ฟีบี้
ขอโทษทีๆ
แต่ฉันไม่เคยได้อยู่ชมรมไหนเลย ฉันไม่ได้เรียนมัธยมปลาย
แต่เราสามคนเคยนัดเจอกันข้างถังขยะ แล้วเรียนภาษาฝรั่งเศสกันนะ
"บงชูร์"
ก็ได้ ช่างหัวมัน เชิญพวกนายเข้าชมรมงี่เง่าได้เลย
แต่ขอบอกเลยว่านายเล่นฉันแรง กว่าที่ฉันทำนายเยอะ
นายบอกว่าฉันมีไอ้จ้อนจิ๋ว
ใช่เลย
เอาล่ะ ฟังนะ พวกนายทำตัวงี่เง่าจัง
เรเชล ถึงจะมีข่าวลือนั่น
เธอก็เป็นหนึ่งในสาว ที่ดังที่สุดในโรงเรียนอยู่ดี
ทุกคนอยากเป็นเหมือนเธอทั้งนั้น
เด็กคนหนึ่งอยากเป็นแบบเธอมาก จนเอาขนมมายัดกางเกง
โอ้โฮ
ส่วนรอสส์ ถ้าไม่ใช่เพราะ ข่าวลือที่เรเชลเป็นคนเริ่ม
ก็คงไม่มีใครในโรงเรียน รู้ด้วยซ้ำว่าพี่เป็นใคร
เธอทำให้พี่มีตัวตนในสายตาคนอื่น
ในฐานะไอ้หนุ่มนักเคี้ยวหญ้าแก่
นี่ คุณนายอัลต์แมน เป็นผู้หญิงที่ดูก็รู้ว่าเคยสวย
ตาของเธอยังเป็นประกายอยู่เลย
นี่ ทั้งสองคน นี่มันเรื่องในอดีตนะ
พวกเธอผ่านอะไรมาเยอะมาก นับตั้งแต่ตอนนั้น
และตอนนี้ พวกนายก็มีเรื่องสำคัญ อยู่อีกมากมายในชีวิต
ปล่อยเรื่องนี้ไปได้ไหม
- เธอพูดถูกนะ - ใช่ แบบว่า
เรากำลังจะมีลูกด้วยกัน
ช้าก่อน
นายทำเธอท้องเหรอ
ใช่
- นายจะแต่งงานกันไหม - ไม่
สรุปว่านายทำเธอท้อง แต่ไม่ยอมแต่งงานกับเธอเหรอ
เพื่อนเอ๊ย
- ใครอยากตีไหม - โอเค
เหมือนที่ฉันจินตนาการไว้เลย
เอาล่ะ ไก่งวงนั่นอยู่ไหน
โจอี้ นั่นกางเกงคนท้องของฉันนะ
ไม่ นี่คือกางเกงขอบคุณพระเจ้าของฉัน
นั่นแหละ
ฉันกินเสร็จแล้ว
เหงื่อแตกจากการกินเนื้อนี่เอง
โจอี้ เราภูมิใจในตัวนายมาก
ใช่ เราเชื่อว่าประธานาธิบดี คงจะโทรหาพวกเราเร็วๆ นี้แหละ
เราช่วยอะไรนายได้ไหม
ไม่ แค่อย่ามากดท้องฉันก็พอ
นายเก็บกางเกงนั่นไว้ก็ได้นะ
เธอมีอะไรน่ะ ตรงนั้น
นั่นใช่พายหรือเปล่า
ใช่ นายอยากกินเหรอ
ตัดชิ้นเล็กๆ ให้ฉันก็พอ
ใหญ่กว่านั้นหน่อย
ใหญ่อีกนิด
อะไร เธอกลัวของจะหมดหรือไง ตัดชิ้นขนาดคนกินให้ฉันสิ
คำบรรยายโดย ณัฐนิช สุนทรสุข